woensdag 16 november 2011

Hongaars alternatief voor Belgische festivals

Steeds meer jongeren gaan het tijdens hun festivalzomer zoeken in het buitenland. Het Sziget-festival in Boedapest is met 385.000 festivalgangers van over heel de wereld één van de meest populaire bestemmingen. Reisreporter Bob trok er afgelopen zomer ook heen.

Lees meer op www.zita.be

Hongaarse zigeunermuziek bij Toonbeeld Concert op Zondag

(Foto: Toonbeeld)
CASTRICUM - Zondag 27 november speelt de groep 'Csókolom' bij Toonbeeld Concert op Zondag.
Met bewerkingen van Hongaarse muziek en zigeunermuziek, met exotische ritmes, vurige zang en wervelende improvisaties belooft het een warm concert te worden.

Csókolom
Het concert heeft een bijzonder vrolijke sfeer. Anti von Klewitz en haar groep Csókolom komen optreden en het zal moeilijk blijken om op de stoelen te blijven zitten.
Csókolom is een groep die bestaat uit vier strijkers. Met een mix van zigeunermuziek, Hongaars, Balkan en Gipsy-swing belooft het een levendige voorstelling te worden.
Anti von Klewitz is opgegroeid in Joegoslavië. Van jongs af is ze vergroeid met de dorps- en zigeunermuziek uit de Balkan. Na een klassieke opleiding trok ze onder anderen door Australië met een salsaband. Ze richtte een nieuwe band op die Csókolom heet. Zij verkennen de muziek op een spannende en originele manier, die dwars door stijlen en stromingen gaat. Met hun eigenzinnige mix van zigeunermuziek uit Hongarije en de Balkan weten ze de sluimerende Slavische ziel van de luisteraar te raken. Daarnaast wordt een appel gedaan op je danslust. Als luisteraar word je meegesleurd met passie, humor en een stem die je raakt.
Csókolom toerde door de VS en Australië, treedt hoofdzakelijk op in Duitsland en Nederland, en wordt gezien als een belangwekkende, serieus te nemen stem in de wereldmuziek. Er zijn drie CD’s, alle uitgebracht op het gerenommeerde Amerikaanse label Arhoolie te beluisteren. Door de jaren heen is de groep gegroeid, en inmiddels biedt Csókolom verschillende programma’s aan: voor wereldmuziekpodia, kamermuziekpodia, een theaterconcert voor jongeren en een muziek/poëzieprogramma
U bent van harte uitgenodigd om te komen luisteren naar dit kwartet, dat nergens ter wereld zijn gelijke heeft.

- Het concert wordt gehouden op 27 november in de Aula van Toonbeeld, Jan van Nassaustraat 6 in Castricum. 
- Aanvangstijd van het concert 11.30 uur, einde rond 13.30 uur.
- In de pauze is er gratis koffie, thee, frisdrank en/of wijn.
- Losse toegangskaarten: € 12,00 - € 9,50 (CJP, 65+) - € 4,75 (tot 12 jaar)
- Kaarten zijn verkrijgbaar aan de zaal en via e-mail: toonbeeld.concertopzondag@gmail.com
- Verder zijn kaarten verkrijgbaar bij Muziekhandel Borstlap (Bakkum), Boekhandel Laan (Castricum Centrum) en de Readshop (Geesterduin).
- Telefonisch reserveren is ook mogelijk : 0251659012 

donderdag 10 november 2011

Atilla Bartis en Jaap Scholten op Crossing Border Festival

Op 19 november, tijdens het Crossing Border festival in Antwerpen, worden de Hongaar Atilla Bartis en de in Hongarije wonende Nederlander Jaap Scholten (Libris Geschiedenis Prijs winnaar 2011) geïnterviewd.

ATILLA BARTIS
Tien jaar geleden schreef de Hongaarse auteur Atilla Bartis dit meesterwerk, dat nu, na bijzonder goed ontvangen vertalingen in het Duits, Frans en Engels, eindelijk ook in het Nederlands is verschenen onder de titel Rust. Tijdens Crossing Border zal hij worden geïnterviewd over dit boek.






JAAP SCHOLTEN
Op 21 oktober won Jaap Scholten de Libris Geschiedenis Prijs 2011. Hij schreef met Kameraad Baron volgens de vakjury het beste Nederlandstalige historische boek van dit jaar. Jaap Scholten reed met zijn geliefde (nazaat uit een Transsylvaanse familie) in een oude cabriolet over de Karpaten naar Boekarest om een oudoom te bezoeken die aldaar ambassadeur was.





Atilla Bartis (20.00 – 20.30 uur) en Jaap Scholten (22.30 -23.00 uur) worden in de Arenbergschouwburg geïnterviewd. Wilt u erbij zijn?

Meer informatie over hen of over het festival kunt u vinden op www.crossingborder.be

Shoppen tussen dinosaurussen

Met behulp van 'augmented reality' brengt National Geographic in onderstaand filmpje de bezoekers van een Hongaars shopping centrum ogenschijnlijk in contact met dolfijnen, luipaarden, astronauten en dinosaurussen.

dinsdag 8 november 2011

János en het ruimtewezen

Het was koud en het sneeuwde. De oude buschauffeur János had er een lange werkdag op zitten en stapte binnen in het dorpscafé voor een hartverwarmende palinka. In het dorpscafé was het lekker warm, het haardvuur brandde en in de hoek schitterden de gulden lichtjes van de kerstboom. Aan de toog zaten goede vrienden van de oude chauffeur; ze verwelkomden hem hartelijk. De gastvrouw zette János een lekkere perenpalinka voor en hij dronk die in één teug leeg. Daarna volgde er nog één, en nog één, en nog één... Na een uurtje of twee waren de oude buschauffeur en zijn vrienden stomdronken. János kocht nog een fles palinka voor thuis, voor de kerstdagen, en stopte die in zijn jaszak. Hij en zijn vrienden lalden goedenavond naar de gastvrouw en strompelden naar buiten. 

Het dorpsplein zag er idyllisch uit, bedekt met een dikke laag sneeuw en glinsterend in het licht van de volle maan die sierlijk boven de kerktoren prijkte. De oude buschauffeur nam afscheid van zijn vrienden en stapte naar huis, in de richting van de dorpskerk. Plots zag hij wel duizend gele lichtjes flikkeren, hoog boven de toren, diep in de inktblauwe hemel. De lichtjes kwamen dichterbij en hij zag geleidelijk aan de contouren van een ruimteschip verschijnen. Lieve hemel, dacht hij, marsmannetjes! Of droom ik het alleen maar, ben ik nu echt zo dronken? Hij draaide zich om en wou naar zijn vrienden roepen, maar die waren al in de nacht verdwenen. Het ruimteschip was nu helemaal zichtbaar en begon af te dalen in de richting van het dorpsplein. De buschauffeur verstopte zich achter het beeld van Onze-Lieve-Vrouw en staarde angstig in de richting van het ruimteschip, dat nu midden op het dorpsplein was geland.

Tussen de gele lichtjes ging er plots een deurtje open en er stapte een vreemdsoortig wezen naar buiten. Het wezen was ongeveer twee meter groot, had grote rode ogen en droeg een lang wit kleed, met een gouden gesp op zijn buik, bezet met edelstenen. De oude buschauffeur schrok en wilde wegrennen, maar zijn pruik bleef hangen aan de hand van Onze-Lieve-Vrouw. Hij struikelde en viel voorover, met zijn gezicht in de sneeuw. Verward bleef János liggen. De ruimtevaarder stapte naar de oude buschauffeur en hielp hem overeind. János staarde het wezen met grote ogen aan, kon geen woord meer uitbrengen en geen stap meer zetten. Na een lange stilte, reikte hij naar de fles in zijn jaszak en presenteerde die aan het wezen. “Palinka?”, vroeg János. Het wezen nam de fles aan en bekeek deze onderzoekend. De oude buschauffeur gebaarde dat hij de fles moest opendraaien en een flinke slok nemen. De ruimtevaarder zette voorzichtig de fles aan zijn mond, nipte eerst aarzelend en nam toen een aardige teug. Zijn ogen sloegen plots donkerpaars, dan lichtgeel en daarna weer felroze uit. De oude buschauffeur lachte hartelijk. Nadat het wezen bekomen was, lachte het luid mee. Even later zaten ze allebei tegen de kerkmuur en dronken lustig van de lekkere palinka en ze probeerden elkaar met handen en voeten te verstaan.

Na de zoveelste slok en vermoeid van de overweldigende ervaring, viel de buschauffeur in slaap. Hij werd wakker in de eerste ochtendstralen van een helle winterzon. De ruimtevaarder en zijn ruimteschip waren verdwenen. Het zal wel een droom geweest zijn, dacht de oude buschauffeur, tot hij plots de gouden gesp zag liggen, naast de lege fles palinka, tegen de kerkmuur. Dus toch, dacht hij, en glimlachte. Diezelfde dag nog verkocht hij de gouden gesp aan een juwelier uit de stad en trakteerde het hele dorp op palinka, tijdens het jaarlijkse kerstfeest. Hij vertelde opgetogen het verhaal van zijn ontmoeting met het vreemde wezen uit de ruimte, maar niemand geloofde hem en ze zeiden dat hij maar eens wat minder palinka moest gaan drinken.

János liet zich niet tegenhouden en bleef zijn verhaal vertellen, jaar na jaar, en jaar na jaar trakteerde hij zijn dorpsgenoten op lekkere perenpalinka, tot hij stierf. Hij werd begraven vlak bij de kerkmuur. Toen de dorpsgenoten dat jaar kerstmis vierden, brachten ze een bezoekje aan zijn graf, klonken met hun palinka op zijn herinnering en vertelden het verhaal over het ruimtewezen, dat ze zo dikwijls hadden gehoord. Plots verschenen er wel duizend gele lichtjes boven de kerktoren. De dorpelingen waren zo onder de indruk dat ze stokstijf bleven staan. Het ruimteschip landde op het dorpsplein, het wezen stapte uit, begroette de dorpelingen en ging bij het graf van de oude buschauffeur staan. Hij pinkte een geelgroene traan weg, keerde zich toen naar de dorpelingen en zei lachend: “Palinka?” De dorpelingen reikten hem verbaasd een fles aan, en algauw brak het feest weer los, tot in de vroege uurtjes. De naam János viel meermaals en er werd met plezier aan de oude buschauffeur terug gedacht...

Hannah Cogen

Dit verhaaltje schreef Hannah naar aanleiding van een opdracht die Kevin kreeg in de Hongaarse les. Hij moest een verhaaltje schrijven in het Hongaars met volgende woorden erin: ruimtevaarder (űrhajós), pálinka, pruik (paróka), kerk (templom) en chauffeur (sofőr).

Hongaarse chef Csaba Ignacz in Jong Keukengeweld

HASSELT - Nog tot 15 november nemen 48 jonge chefs uit heel Vlaanderen deel aan Jong Keukengeweld, een actie die de gastronomie wil promoten bij een jong publiek. Een van de negen deelnemers uit Limburg is de Hongaar Csaba Ignacz.

Lees meer in Het Nieuwsblad

Hongaarse kerstmarkt in Rumbeke

Op zondag 27 november organiseert de Hongaars-Vlaamse vriendenkring West-Vlaanderen een Hongaarse kerstmarkt in Rumbeke.